Αγίου Αθανασίου Αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας Λόγος περί της Ενανθρωπίσεως του Λόγου και της δια σώματος προς ημάς επιφανείας Αυτού Απόδοση εις την νέα Ελληνική: Αρχιμανδρίτης Δωρόθεος Πάπαρης

 Είναι αρκετά αυτά τα λίγα από τα πολλά που αναπτύξαμε, πριν από τον τωρινό
μας λόγο,για την πλάνη και τη δεισιδαιμονία των εθνικών στην ειδωλολατρία·
είπαμε με ποιό τρόπο από την αρχή έγινε η επινόηση των ειδώλων· από την
κακία τους οι άνθρωποι έφτιαξαν αυτή τη θρησκεία.
Με τη χάρη βέβαια του Θεού, μας δόθηκε η ευκαιρία να πούμε λίγα και για τη
θεότητα του Λόγου του Πατέρα, αλλά και τη δύναμη και πρόνοιά του για όλα.
Ο πανάγαθος Πατέρας με το Λόγο του φροντίζει το σύμπαν· όλα κινούνται και
παίρνουν ζωή απ' αυτόν.
Στη συνέχεια, λοιπόν, αγαπητέ μου, γνήσιε φίλε του Χριστού, θα σου διηγηθώ
για την αληθινή πίστη και την ενανθρώπηση του Λόγου· επιπλέον, θα σου πω
με λεπτομέρειες για τη ζωή του Λόγου πάνω στη γη (θεία επιφάνεια).
Οι Ιουδαίοι βέβαια την συκοφαντούν, ενώ οι ειδωλολάτρες την εμπαίζουν·
εμείς όμως την προσκυνάμε. Συμβαίνει το εξής: φαινομενικά οι χλευαστές
εξευτελίζουν το Λόγο· εσύ όμως (και κάθε ευσεβής) αποκτάς περισσότερη και
μεγαλύτερη ευλάβεια στο πρόσωπό Του.
Διότι, όσο οι άπιστοι Τον χλευάζουν, τόσο μεγαλύτερη απόδειξη της θεότητάς
Του παρέχει. Και όσα οι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται, επειδή τα θεωρούν
αδιανόητα, Αυτός αποδείχνει ότι αυτά είναι κατορθωτά. Όσα ακόμη οι άνθρωποι
τα χλευάζουν ως απρεπή, Αυτός αυτά τα καθιστά ευπρεπή με την καλωσύνη
του. Όσα οι άνθρωποι με τις εξυπνάδες τους τα κοροϊδεύουν ως ανθρώπινα,
Αυτός αυτά με τη δύναμή του τα παρουσιάζει θεϊκά. Από τη μια, διαλύει την
φαντασμαγορία των ειδώλων με την ανθρώπινη ταπείνωση του εαυτού του
πάνω στο σταυρό· κι από την άλλη, μεταστρέφει μυστικά αυτούς που χλεύαζαν
και απιστούσαν· τους κάνει να προσκυνούν τη θεότητα και τη δύναμή του.
Για τη διήγηση αυτή (της ενανθρωπήσεως του Λόγου), πρέπει να θυμάσαι τα
προηγούμενα (σχετικά με την ειδωλολατρία).
Έτσι, θα μπορέσεις να κατανοήσεις την αιτία της πρόσληψης του ανθρωπίνου
σώματος από τον τόσο μεγάλο και σπουδαίο Λόγο του Θεού Πατέρα· ακόμη, να
μη νομίσεις ότι ήταν κάτι το φυσιολογικό η ενσάρκωση του Σωτήρα. Διότι,
αυτός που είναι ασώματος και Υιος Λόγος του Πατέρα, εξαιτίας της αγάπης και
καλωσύνης του Πατέρα του σε μας, για τη σωτηρία μας, δέχεται να
περιβληθεί ανθρώπινο σώμα και να φανερωθεί.
Πριν όμως διηγηθούμε την ιστορία της ενανθρωπήσεως, πρέπει πρώτα να πούμε
για τη δημιουργία του σύμπαντος και για το Δημιουργό Θεό του. Έτσι, θα μπορεί
κάποιος δικαιολογημένα ν’ αποδώσει στο Λόγο και την αναδημιουργία
του κόσμου, του οποίου είναι και ο αρχικός δημιουργός. Τίποτε το αντιφατικό
δεν υπάρχει: μ’ Αυτόν που ο Θεός Πατέρας έφτιαξε τον κόσμο, μ’ Αυτόν
καταστρώνει τώρα και το σχέδιο της σωτηρίας του (του κόσμου).

2. Τήν δημιουργίαν του κόσμου και την των πάντων κτίσιν πολλοί
διαφόρως εξειλήφασι, και ως έκαστος ηθέλησεν, ούτως και ωρίσατο.
Οι μεν γαρ αυτομάτως, και ως έτυχε, τα πάντα γεγενήσθαι λέγουσιν,
ως οι Επικούρειοι, οί και την των όλων πρόνοιαν καθ εαυτών ουκ
είναι μυθολογούντες, άντικρυς παρά τα εναργή και φαινόμενα λέγοντες.
Ει γαρ αυτομάτως τα πάντα χωρίς προνοίας κατ αυτούς γέγονεν,
έδει τα πάντα απλώς γεγενήσθαι και όμοια είναι και μη διάφορα. Ως
γαρ επί σώματος ενός έδει τα πάντα είναι ήλιον ή σελήνην, και επί των
ανθρώπων έδει το όλον είναι χείρα, ή οφθαλμόν, ή πόδα. Νυν δε ουκ
έστι μεν ούτως· ορώμεν δε το μεν, ήλιον· το δε, σελήνην· το δε, γην· και
πάλιν επί των ανθρωπίνων σωμάτων, το μεν, πόδα· το δε, χείρα· το
δε, κεφαλήν. Η δε τοιαύτη διάταξις ουκ αυτομάτως αυτά γεγενήσθαι
γνωρίζει, αλλ αιτίαν τούτων προηγείσθαι δείκνυσιν· αφ ης και τον
διαταξάμενον και πάντα ποιήσαντα Θεόν έστι νοείν.

Αγίου Αθανασίου Αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας Λόγος κατά ειδώλων Μετάφραση (Αρχιμ. Δωρόθεος Πάπαρης)

Αναδημοσίευση από: http://www.phys.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/paterikon/a8anasios_megas_logos_kata_eidwlwn.htm



Εισαγωγή - Περίληψη

Ο λόγος αυτός, όπως και ο «Κατά Ειδώλων», γράφτηκε περί τα έτη 317-319 μ.Χ. Σ’ αυτόν εξετάζεται το μεγάλο γεγονός της σαρκώσεως του άσαρκου Λόγου του Θεού, δηλαδή του Υιού του Θεού, του δευτέρου προσώπου της Αγίας Τριάδος.

Στο πρώτο μέρος του λόγου αναλύεται ο διπλός σκοπός της ενανθρωπήσεως του Λόγου: α) η επιστροφή της ανθρωπότητας στην κατάσταση της αθανασίας που απωλέσθηκε λόγω του προπατορικού αμαρτήματος· και β) η απόδοση στους ανθρώπους της ικανότητας να γνωρίσουν τον αληθινό Θεό.

Στο δεύτερο μέρος του λόγου περιγράφει τα μέσα με τα οποία επιτυγχάνεται ο διπλός σκοπός της ενανθρωπήσεως: είναι τα θαυμαστά έργα του Χριστού, ο θάνατος και η ανάστασή του.

Στο τρίτο μέρος του λόγου ανασκευάζονται οι αντιρρήσεις των Ιουδαίων και των Ελλήνων (ειδωλολατρών) για την ενανθρώπηση του Λόγου. Οι αντιρρήσεις των Ιουδαίων ανασκευάζονται από την προφητική τους παράδοση. Οι αντιρρήσεις των ειδωλολατρών ανασκευάζονται με λογικά επιχειρήματα. Ο Μέγας Αθανάσιος τονίζει ότι το ανθρώπινο γένος δεν είναι απρεπές για να υπηρετήσει την αποκάλυψη του Θεού. Ποιό καλύτερο σκεύος από τον άνθρωπο υπήρχε για την αποκάλυψη του Λόγου;

Τέλος, στον επίλογο ο συγγραφέας τονίζει ότι για την ολοκλήρωση της διδασκαλίας για την ενανθρώπηση του Σωτήρα χρειάζονται δυό πράγματα: μελέτη της Αγίας Γραφής και βίος αγνός.

Η ενανθρώπηση του Λόγου παίζει τον σπουδαιότερο ρόλο για την δημιουργία, την κτίση και τον άνθρωπο. Οδηγεί στη θέωση, όπως με έμφαση θεολογεί ο Μέγας Αθανάσιος: «ο Λόγος ενανθρώπησε, για να θεοποιηθούμε εμείς». Αφορά το νόημα και τον στόχο της υπάρξεως και της ζωής μας.


ΚΕΙΜΕΝΟ     Νεοελληνική απόδοση

1. Η μεν περί της θεοσεβείας και της των όλων αληθείας γνώσις ου τοσούτον της παρά των ανθρώπων διδασκαλίας δείται, όσον αφ εαυτής έχει το γνώριμον· μόνον γαρ ουχί καθ ημέραν τοις έργοις κέκραγε, και ηλίου λαμπρότερον εαυτήν δια της Χριστού διδασκαλίας επιδείκνυται·

ποθούντι δε σοι όμως τα περί ταύτης ακούσαι, φέρε, ω μακάριε, ως αν οίοί τε ώμεν, ολίγα της κατά Χριστόν πίστεως εκθώμεθα, δυναμένω μεν σοι και από των θείων λογίων ταύτην ευρείν, φιλοκάλως δε όμως και παρ ετέρων ακούοντι. αυτάρκεις μεν γαρ εισιν αι άγιαι και θεόπνευστοι γραφαί προς την της αληθείας απαγγελίαν· εισί δε και πολλοί των μακαρίων ημών διδασκάλων εις ταύτα συνταχθέντες λόγοι· οίς εάν τις εντύχοι, είσεται μεν πως την των γραφών ερμηνείαν, ης δε ορέγεται γνώσεως τυχείν δυνήσεται. αλλ επειδή τας των διδασκάλων συντάξεις εν χερσί νυν ουκ έχομεν, αναγκαίόν εστιν α παρ εκείνων εμάθομεν, ταύτα και απαγγέλλειν και γράφειν σοι· λέγω δη την κατά τον Σωτήρα Χριστόν πίστιν· ίνα μήτε ευτελή τις την του καθ ημάς λόγου διδασκαλίαν ηγήσηται, μήτε άλογον την εις Χριστόν πίστιν υπολάβη·

Ανάλυση χωρίου τού Αγίου Αθανασίου για την προσκύνηση κτισμάτων Απαγορεύει ο άγιος Αθανάσιος την τιμητική προσκύνηση κτισμάτων; Του Γεωργίου Τσιμπιρίδη

Η έλλειψη στοιχείων για το εσφαλμένο δόγμα τών Προτεσταντών, ότι δήθεν η τιμητική προσκύνηση κτισμάτων είναι ειδωλολατρεία, τους οδηγεί σε σωρεία παρερμηνειών σε κείμενα αγίων Πατέρων, για να "αποδείξουν" ότι δήθεν η αρχαία Εκκλησία είχε τη δική τους νεοφανή άποψη. Το ίδιο κάνουν και με το κείμενο τού αγίου Αθανασίου που θα εξετάσουμε στο παρόν άρθρο. Αποκόπτουν μια φράση από το συμφραζόμενο, και την παρερμηνεύουν όπως τους βολεύει, για να αποδείξουν αυτό που επιθυμούν. Όμως ο άγιος Αθανάσιος λέει πολύ διαφορετικά πράγματα από αυτό που νομίζουν! Και αυτό θα γίνει φανερό, καθώς στη συνέχεια θα εκθέσουμε την ερμηνεία τού χωρίου αυτού, καθώς και τις ερμηνευτικές προσπάθειες που έγιναν, ταξινομώντας σε άρθρο αυτή την ερμηνευτική προσπάθεια, μέσα από την αλληλογραφία ενός ερμηνευτή τού χωρίου, τού Γεωργίου Τσιμπιρίδη.

    1. Το επίμαχο χωρίο τού αγίου Αθανασίου για την προσκύνηση

    2. Οι Προτεσταντικοί ισχυρισμοί

    3. Πουθενά ο άγιος δεν απαγορεύει την προσκύνηση κτισμάτων

    4. Ο άγιος Αθανάσιος βεβαιώνει την προσκύνηση κτισμάτων!

    5. Διάφορες ερμηνευτικές προσπάθειες από Ορθοδόξους Χριστιανούς

        Α) Μια ερμηνεία που αντιστρέφει το νόημα

        Β) Μια ερμηνεία που υποθέτει απόρριψη τής προσκύνησης από τους Χριστιανούς τής εποχής εκείνης

        Γ) Μια ερμηνεία για την υπεροχή τής φύσεως

        Δ) Ερμηνευτικές προσπάθειες για τη λατρευτική προσκύνηση

        Ε) Η ερμηνεία τής προσποίησης

        ΣΤ) Η ερμηνεία που θέλει τον "υπερέχοντα" να είναι ο Υιός

    6. Η ορθή ερμηνεία τού χωρίου τού Μεγάλου Αθανασίου

        Α. Ο σκοπός τής επιχειρηματολογίας τού αγίου, κατά το συμφραζόμενο

        Β. Το "έδει έκαστος", είναι το κλειδί τής ορθής ερμηνείας τού λόγου τού αγίου

        Γ. Γιατί ο άγιος αναφέρει τα παραδείγματα κτισμάτων που αρνήθηκαν την προσκύνηση

        Δ. Για τον Υιό είναι υποχρεωτική η προσκύνηση σε αντίθεση με τα κτίσματα

    7. Παραδείγματα λατρευτικής προσκύνησης τού Υιού στην Αγία Γραφή

    8. Η ορθή ερμηνεία με λίγα λόγια


1. Το επίμαχο χωρίο τού αγίου Αθανασίου για την προσκύνηση

Η εξεταζόμενη ρήση του Μεγ. Αθανασίου βρίσκεται εις τον Β΄ Λόγον του κατά Αρειανών (P.G. 26, σελ. 196-197). Στη ρήση αυτή, έχουμε τονίσει με έντονα γράμματα, όχι μόνο τα σημεία που χρειάζονται ερμηνεία, αλλά και τις λέξεις και φράσεις - κλειδιά, που θα εξετάσουμε στη συνέχεια, για την τεκμηρίωση τής ορθής ερμηνείας.

Ο λόγος του ιερού πατρός έχει ως εξής:

«Ασεβές άρα το φρονείν ένα των πάντων είναι τον Υιόν· βλάσφημον δε και ανόητον το λέγειν κτίσμα, αλλ' ουχ ως εν των κτισμάτων· και ποίημα, αλλ' ουχ ως εν των ποιημάτων· γέννημα, αλλ' ουχ ως εν των γεννημάτων. Πώς γαρ ουχ ως εν τούτων, ει γε κατ' αυτούς ουκ ην, πριν γεννηθή; Ίδιον γαρ των κτισμάτων και ποιημάτων το μη είναι πριν γενέσθαι, και εξ ουκ όντων υφίστασθαι, καν τη δόξη των άλλων υπερέχη· τούτο γαρ και εν πάσι τοις άλλοις κτίσμασι προς εαυτά διαφέροντα ευρεθήσεται, ώσπερ και βλεπόμενα δείκνυται.

Αλλ' είπερ κατά τους αιρετικούς κτίσμα μεν ή ποίημα ην, ουχ ως εν δε των κτισμάτων, δια το εν δόξη διαφέρειν αυτών, έδει προς τα άλλα ποιήματα τη κατά το βέλτιον συγκρίσει σημαίνεσθαί τε παρά της Γραφής και δείκνυσθαι αυτόν, οίον έδει λέγεσθαι αυτόν μείζονα αρχαγγέλων· έδει εντιμότερον των θρόνων, και λαμπρότερον μεν ηλίου και σελήνης, μείζονα δε των ουρανών. Νυν δε ούτω μεν αυτός ου σημαίνεται· Υιόν δε αυτόν ίδιον και μόνον δείκνυσιν εαυτού ο Πατήρ, λέγων· Υιος μου ει συ· και, Ούτός εστιν ο Υιος μου ο αγαπητός, εν ω ηυδόκησα· διο και διηκόνουν αυτώ οι άγγελοι, ως άλλω παρ' αυτούς όντι· και προσκυνείται παρ' αυτών, ουχ ως τη δόξη μείζων, αλλ' ως άλλος παρά πάντα τα κτίσματα και παρ' εκείνους ων, μόνος δε του Πατρός ίδιος ων κατ' ουσίαν Υιος. Ει γαρ ως υπερέχων τη δόξη προσεκυνείτο, έδει και έκαστον των υποβεβηκότων τον υπερέχοντα προσκυνείν. Αλλ' ουκ έστιν ούτω· κτίσμα γαρ κτίσματι ου προσκυνεί, αλλά δούλος δεσπότην, και κτίσμα Θεόν.

Πέτρος μεν ουν ο απόστολος προσκυνήσαι θέλοντα τον Κορνήλιον κωλύει, λέγων, ότι Καγώ άνθρωπός ειμι· άγγελος δε θέλοντα προσκυνήσαι τον Ιωάννην εν τη Αποκαλύψει κωλύει, λέγων· Όρα μη. Σύνδουλός σου ειμί, και των αδελφών σου των προφητών, και των τηρούντων τους λόγους του βιβλίου του του. Τω Θεώ προσκύνησον.

Ουκούν Θεού εστι μόνου το προσκυνείσθαι· και τούτο ίσασι και αυτοί οι άγγελοι, ότι καν άλλων ταις δόξαις υπερέχωσιν, αλλά κτίσματα πάντες εισί, και ουκ εισί των προσκυνουμένων, αλλά των προσκυνούντων τον Δεσπότην. Τον γουν πατέρα του Σαμψών τον Μανωέ, θέλοντα θυσίαν προσενεγκείν τω αγγέλω, εκώλυσεν ο άγγελος λέγων ότι, Μη εμοί, αλλά τω Θεώ προσένεγκε.

Αγίου Αθανασίου Κατά Αρειανών Μέρος 22ο Η κτιστή ανθρώπινη φύση του Χριστού Μιχάλης Μαυροφοράκης

Απομαγνητοφώνηση από εκπομπή της Πειραϊκής Εκκλησίας, της σειράς εκπομπών: "Ορθοδοξία και Αίρεση", του Β΄ Βιβλικού και των συνεργατών του.

Ομιλία Νο 285

Ομιλία Νο 285.

(ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ // ΕΠΟΜΕΝΗ).

(Εκφωνήθηκε για πρώτη φορά: 13-4-2003).

Κατεβάστε την από την ΟΟΔΕ και σε ηχητικό αρχείο ΜΡ3 (Σύντομα)

Εξ αφορμής των κακοδοξιών των αιρετικών οι οποίοι ισχυρίζονται ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός δεν είναι γνήσιος Υιός του Θεού και κατά συνέπειαν Θεός κατά φύσιν, κατ’ ουσίαν Θεός δηλαδή, αλλά κτίσμα, κι όπως λέγουν: «η αρχή των κτισμάτων», «το πρώτο κτίσμα» με άλλα λόγια, κι ότι έχει αρχή εν χρόνω, και ότι υπήρχε καιρός κατά τον οποίο ο Υιος δεν υπήρχε, αλλά ήταν μόνος του ο Πατήρ, μας δόθηκε η ευκαιρία να εξετάσουμε τα επιχειρήματα, τα σαθρά αυτά επιχειρήματα, τα οποία προβάλλουν και στα οποία στηρίζουν τις πλάνες που διδάσκουν, και κυρίως να δούμε με ποιο τρόπο παρερμηνεύουν ορισμένα από τα χωριά της Αγίας Γραφής, αποσιωπώντας ή παντελώς τα υπόλοιπα, και διαστρέφοντας την έννοια ορισμένων χωρίων, να προσπαθούν να πείσουν εκείνους οι οποίοι είναι αστήρικτοι στην πίστη, και να τους διαστρέφουν και να μεταστρέφουν την πίστη τους από την πίστη των Πατέρων σε μια πίστη καινούργια, σε μια πίστη εντελώς λαθεμένη, η οποία δεν οδηγεί και δεν αποσκοπεί στην σωτηρία.

Στις προηγούμενες εκπομπές μιλώντας για το θέμα αυτό, εξετάσαμε το χωρίο από το βιβλίο των Παροιμιών 8ο (η΄) κεφάλαιο και  εδάφιο 22, στο οποίο ο Υιός ως Σοφία, αναφέρει τα εξής: «Κύριος έκτισέ με, αρχήν οδών Αυτού, εις έργα Αυτού». Αυτό λοιπόν, (όπως και σε προηγούμενες εκπομπές λεπτομερώς αναφέραμε), αυτό το χωρίο χρησιμοποιούν όσοι δεν αποδέχονται την Θεία φύση του Υιου και Λόγου του Θεού, και λέγουν ότι είναι κτίσμα.

Αγίου Αθανασίου Κατά Αρειανών Μέρος 22ο Η κτιστή ανθρώπινη φύση του Χριστού Μιχάλης Μαυροφοράκης

Απομαγνητοφώνηση από εκπομπή της Πειραϊκής Εκκλησίας, της σειράς εκπομπών: "Ορθοδοξία και Αίρεση", του Β΄ Βιβλικού και των συνεργατών του.

Ομιλία Νο 285

Ομιλία Νο 285.

(ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ // ΕΠΟΜΕΝΗ).

(Εκφωνήθηκε για πρώτη φορά: 13-4-2003).

Κατεβάστε την από την ΟΟΔΕ και σε ηχητικό αρχείο ΜΡ3 (Σύντομα)

Εξ αφορμής των κακοδοξιών των αιρετικών οι οποίοι ισχυρίζονται ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός δεν είναι γνήσιος Υιός του Θεού και κατά συνέπειαν Θεός κατά φύσιν, κατ’ ουσίαν Θεός δηλαδή, αλλά κτίσμα, κι όπως λέγουν: «η αρχή των κτισμάτων», «το πρώτο κτίσμα» με άλλα λόγια, κι ότι έχει αρχή εν χρόνω, και ότι υπήρχε καιρός κατά τον οποίο ο Υιος δεν υπήρχε, αλλά ήταν μόνος του ο Πατήρ, μας δόθηκε η ευκαιρία να εξετάσουμε τα επιχειρήματα, τα σαθρά αυτά επιχειρήματα, τα οποία προβάλλουν και στα οποία στηρίζουν τις πλάνες που διδάσκουν, και κυρίως να δούμε με ποιο τρόπο παρερμηνεύουν ορισμένα από τα χωριά της Αγίας Γραφής, αποσιωπώντας ή παντελώς τα υπόλοιπα, και διαστρέφοντας την έννοια ορισμένων χωρίων, να προσπαθούν να πείσουν εκείνους οι οποίοι είναι αστήρικτοι στην πίστη, και να τους διαστρέφουν και να μεταστρέφουν την πίστη τους από την πίστη των Πατέρων σε μια πίστη καινούργια, σε μια πίστη εντελώς λαθεμένη, η οποία δεν οδηγεί και δεν αποσκοπεί στην σωτηρία.

Στις προηγούμενες εκπομπές μιλώντας για το θέμα αυτό, εξετάσαμε το χωρίο από το βιβλίο των Παροιμιών 8ο (η΄) κεφάλαιο και  εδάφιο 22, στο οποίο ο Υιός ως Σοφία, αναφέρει τα εξής: «Κύριος έκτισέ με, αρχήν οδών Αυτού, εις έργα Αυτού». Αυτό λοιπόν, (όπως και σε προηγούμενες εκπομπές λεπτομερώς αναφέραμε), αυτό το χωρίο χρησιμοποιούν όσοι δεν αποδέχονται την Θεία φύση του Υιου και Λόγου του Θεού, και λέγουν ότι είναι κτίσμα.

Αγίου Αθανασίου Κατά Αρειανών Μέρος 21ο Ταυτίζει το Δευτερονόμιο 32/λβ: 18, τη λέξη: "κτίζω" με τη λέξη: "γεννώ"; Μιχάλης Μαυροφοράκης

Απομαγνητοφώνηση από εκπομπή της Πειραϊκής Εκκλησίας, της σειράς εκπομπών: "Ορθοδοξία και Αίρεση", του Β΄ Βιβλικού και των συνεργατών του.

Ομιλία Νο 284



    1. Περί παρερμηνείας των Αρειανών

    2. Περί αϊδιότητας του Λόγου

    3. Η παρερμηνεία του Δευτερονομίου

    4. H σημασία της σειράς που αναφέρονται οι λέξεις "ποιώ" και "γεννώ"

    5. Η υιοθεσία της ανθρωπότητας εν Χριστώ Ιησού

    6. Η αντίστροφη πορεία "γέννησης" και "κτίσης" του Υιού

Ομιλία Νο 284.

(ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ // ΕΠΟΜΕΝΗ).

(Εκφωνήθηκε για πρώτη φορά: 6-4-2003).

Κατεβάστε την από την ΟΟΔΕ και σε ηχητικό αρχείο ΜΡ3 (Σύντομα)

1. Περί παρερμηνείας των Αρειανών

Στη σημερινή εκπομπή θα ασχοληθούμε με ένα ακόμη από τα χωρία που χρησιμοποιούν (σπανιότερα βέβαια αυτή τη φορά), όσοι θέλουν να ισχυρίζονται ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός δεν είναι γνήσιος Υιός του Θεού αλλά είναι κτίσμα, δημιούργημα. Σε προηγούμενες εκπομπές είδαμε αναλυτικά την επιχειρηματολογία των Αρειανών των οπαδών του Αρείου, αλλά και των συγχρόνων που ισχυρίζονται ανάλογα, ότι δηλαδή ο Υιός είναι κτίσμα, δημιούργημα. Είδαμε λοιπόν την επιχειρηματολογία τους, η οποία στηριζόταν στο χωρίο των Παροιμιών «Κύριος έκτισέ με Αρχήν οδών Αυτού εις έργα Αυτού». Παρακολουθήσαμε με λεπτομέρεια το πώς εκθέτει τα επιχειρήματα της Εκκλησίας μας γύρω από το χωρίο αυτό, και γύρω από το ζήτημα αυτό, ο μεγάλος πατέρας της Εκκλησίας μας, ο Άγιος Αθανάσιος, Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Είδαμε με ποιο τρόπο, πόσο αναλυτικά εξετάζει κάθε σημείο της επιχειρηματολογίας των αιρετικών, και πώς ερμηνεύει το χωρίο αυτό με βάση ολόκληρη την υπόλοιπη Αγία Γραφή και την παράδοση της Εκκλησίας μας. Μέσα από αυτήν την εκτενή και πολύ λεπτομερειακή ανάλυση, γίνεται φανερή η κακοδοξία των αιρετικών και η μέθοδος με την οποία διαστρέφουν τα χωρία της Αγίας Γραφής προκειμένου να επιτύχουν το στόχο τους, που δεν είναι άλλος από την παραχάραξη των ευαγγελικών αληθειών και την διαστροφή της αληθείας με ψεύδη, πλάνες, και γενικά ακολουθώντας μια πορεία η οποία έχει πολλά λογικά άλματα.

Διαπιστώσαμε λοιπόν (σε προηγούμενες ομιλίες), ότι στο συγκεκριμένο χωρίο που αναφέραμε, δηλαδή στο χωρίο από το βιβλίο των Παροιμιών: «Κύριος έκτισέ με Αρχήν οδών Αυτού, εις έργα Αυτού», η αναφορά στο ρήμα «κτίζω» «Κύριος έκτισέ με», γίνεται σε σχέση με την ανθρώπινη φύση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, και όχι με τη Θεία φύση Του, η οποία είναι προαιώνια και άναρχη όπως είναι και άναρχος ο Θεός Πατήρ [*].

Aγίου Αθανασίου Κατά Αρειανών Λόγος 1ος Μέρος 25ο Ο Πατήρ είναι «Μείζων» του Υιού και ο Υιός «Κρείττων» των αγγέλων Μιχάλης Μαυροφοράκης

Απομαγνητοφώνηση από εκπομπή της Πειραϊκής Εκκλησίας, της σειράς εκπομπών: "Ορθοδοξία και Αίρεση", του Β΄ Βιβλικού και των συνεργατών του.

Ομιλία Νο 260

Ομιλία Νο 260.

(ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ // ΕΠΟΜΕΝΗ).

(Εκφωνήθηκε για πρώτη φορά: 20-5-2001).

Κατεβάστε την από την ΟΟΔΕ και σε ηχητικό αρχείο ΜΡ3 (Σύντομα)

    1. Ένα χωρίο που διαστρέφεται από τους αιρετικούς

    2. Η μεθοδολογία της απομόνωσης χωρίων

    3. Το θέμα και η συνάφεια της προς Εβραίους επιστολής με το χωρίο που διαστρέφεται

    4. Ο σκοπός είναι όχι η σύγκριση, αλλά η αντιπαραβολή του Υιού με τα κτίσματα

    5. Τα γενητά (με ένα «ν») και τα γεννητά (με δύο)

    6. Η ειδωλολατρική προέλευση των Αρειανιστών

    7. «Κρείττων», «Μάλλον» και «Πλέον»

    8. Η αϊδιότητα του Υιού σε αντιπαράθεση με τα γενητά

    9. Ο Πατήρ είναι «μείζων» του Υιού και όχι «κρείττων»





1. Ένα χωρίο που διαστρέφεται από τους αιρετικούς

Αγαπητοί ακροαταί χαίρετε!

Η σημερινή εκπομπή, και σε συνέχεια προηγουμένων εκπομπών, θα ασχοληθούμε με ένα χωρίο που χρησιμοποιούν συχνά οι αιρετικοί, όσοι θέλουν να μειώσουν την αξία της φύσεως του Υιού και Λόγου του Θεού, του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Το χωρίο αυτό είναι από την προς Εβραίους επιστολή, πρώτο κεφάλαιο στίχος 4:

«Τοσούτω κρείττων γενόμενος των αγγέλων, όσω διαφορώτερον παρ' αυτούς κεκληρονόμηκεν όνομα».

Ήδη από την εποχή που άρχισαν αυτές οι επιθέσεις εναντίον του προσώπου και κυρίως της Θείας φύσεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, το χωρίο αυτό ήταν προσφιλές σε όσους ήθελαν να επιτύχουν αυτό ακριβώς, δηλαδή να θεωρήσουν και να προωθήσουν την άποψή τους, ότι ο Κύριός μας, ο Υιός και Λόγος του Θεού, δεν είναι γνήσιος Υιός του Θεού Πατρός και άρα Θεός κατά την φύση, (δηλαδή ότι η φύσις Του δεν είναι ίδια με αυτή τη Θεού Πατέρα), εκείνων λοιπόν που ήθελαν να υποβιβάσουν τον Υιό και να τον καταβιβάσουν στο επίπεδο των κτισμάτων.

Αυτό λοιπόν το χωρίο, που μόλις προηγουμένως διαβάσαμε από την προς Εβραίους επιστολή του αποστόλου Παύλου, το παρερμηνεύουν οι αιρετικοί, το απομονώνουν από όλο το υπόλοιπο περιεχόμενο της επιστολής αυτής, αλλά και γενικότερα το περιεχόμενο των Αγίων Γραφών, και μένουν, (παρεξηγώντας και παρερμηνεύοντας και την έννοια των λέξεων), μένουν λοιπόν, στο «τοσούτω κρείττων γενόμενος», (ότι έγινε δηλαδή ανώτερος των αγγέλων), «όσω διαφορώτερον παρ' αυτούς κεκληρονόμηκεν όνομα».

Λέγουν λοιπόν, ότι κατ’ αρχήν, ο Υιός συνδέεται με τη λέξη: «γενόμενος», (ότι έγινε δηλαδή), και λέγουν ότι άρα αποδίδεται στον Υιό το ρήμα που σημαίνει «γίνομαι», («κάνω» δηλαδή και όχι «γεννώ»), και αφ’ ετέρου θεωρούν ότι η λέξη «ανώτερος», («κρείττων»), αποδίδεται με έννοια συγκρίσεως προς τους αγγέλους, και έτσι οδηγούνται στο εσφαλμένο συμπέρασμα, ότι συγκρινόμενος ο Υιός με τους αγγέλους, δεν διαφέρει απ’ αυτούς κατά την ουσία.

Όπως θα δούμε αναλυτικά στη συνέχεια, και με τη βοήθεια του Πρώτου κατά Αρειανών Λόγου του αγίου Αθανασίου, αυτά τα συμπεράσματα είναι εντελώς εσφαλμένα και τελείως ξένα προς το περιεχόμενο και της προς Εβραίους επιστολής αλλά και ολοκλήρου του κειμένου των Αγίων Γραφών.